آیا لازم است کینه ها را دور بریزیم؟

تمام شدن یک رابطه اغلب به انتخاب خود ما نیست. اغلب دلشکسته، از پا درآمده و عصبانی می شویم. به نظر می رسد همه ی دنیای اطرافمان در حال نابود شدن است. هیچکدام از ما بدون تجربه کردن تیرهای صدمه هایی که به قصد یا بدون قصد از سوی دیگران به ما  وارد می شوند زندگی را نمی گذرانیم. این زخم ها و همچنین درد و رنج ما واقعی هستند. ما نیاز داریم که دردمان را ببینیم، حس کنیم، بشنویم و بر زخم هایمان مرحم بگذاریم. این موضوع نیاز به زمان، توجه، دلسوزی و اغلب کمک حرفه ای  دارد.

با این همه جایی در طول درمان، اگر بخواهیم خوشبخت باشیم، باید ببخشیم. در غیر این صورت، بار آسیب ها و غم های گذشته را بر دوش خود جمع می کنیم. به عبارت دیگر، کینه ها روزگار را به ما تلخ می کنند. قبلا مطالب زیادی راجع به بخشش نوشته ام. مبنی بر اینکه ما این کار را به خاطر خودمان انجام می دهیم تا بتوانیم  به حرکت مان ادامه دهیم. بهترین داستان واقعی درباره ی بخشش و گذر از این مراحل تا رسیدن به خوشبختی واقعی را می توانید در کتاب درمانگر: داستانی پر رمز و راز درباره ی حقیقت زندگی، اندی اندروز بخوانید.

اکثر ما تا زمانی که چیز مهم تری پیدا نکرده ایم که به سراغش برویم تمایلی نداریم که بگذریم. ما باید چیزی را بیشتر از کینه مان بخواهیم تا تمایل  به گذشت داشته باشیم . برای اینکه بگذریم نیاز به چیزی داریم که به سراغش برویم- رابطه ای دیگر،شغلی تازه، رویایی متفاوت. این چیز تازه ای که به سراغش می رویم هر چیزی که باشد، در نهایت تصمیمی است برای خوشبخت تر بودن.

آغاز بخشش حرکتی آگاه و از روی اختیار است نه یک احساس. اما در عین حال این قصد و نیت را می آورد که روی تغییر افکارمان کار کنیم و با احساسات مان کنار بیاییم.

instagram: khoshbakhti.ir

6 thoughts on “آیا لازم است کینه ها را دور بریزیم؟

  1. فاطمه says:

    سلام .میشه بگین این کتابایی که معرفی میکنین رو ازکجا تهیه کنیم چون تو شهری که من زندگی میکنم نیست . خواستم سایتی برای دانلود پیدا کنم که نبود.
    ممنونم
    پاسخ: سلام عزیزم. وقتت به خیر . می توانی از سایت
    http://www.dorsabook.com/
    تهیه کنید. در بخش جستجوی سریع سمت راست پایین نام کتابی را که می خواهید بنویسید. ممنون از حضورتان

  2. درنا کوچولو says:

    چقدر جالب و بجاست این کلام : آغاز بخشش حرکتی آگاه و از روی اختیار است نه یک احساس
    پاسخ: 🙂

  3. ناهید says:

    ناهید
    سلام
    بخشش کارخیییییییییییییییلی سخته خیلی تلاش کردم ببخشم ولی نتونستم
    پاسخ: وقتت به خیر ناهید جان. قبول دارم که گاهی خیلی سخت میشه ولی تنها راه رسیدن به آرامشه. و یادت باشد که ببخشی ولی فراموش نکنی.
    موفق باشی عزیزم.

  4. baran says:

    salam mehrbanoo, vaghtetoon bekheir. bakhshidam ama chejoori behesh khabar bedam??????????:)
    مردن در اقیانوس از شدت تشنگی هراس انگیز است. آیا ناگزیرید بر حقیقت چنان نمک بپاشید که دیگر تشنگی را رفع نکند؟(نیچه)

    پاسخ: سلام عزیزم. مهم این است که اضافه بارمان را بر زمین بگذاریم و احساس نفرت یا انزجار را از خودمون دور کنیم. فکر نمی کنم اعلام آن به طرف مقابل امری ضروری باشد.
    باران جان، از توجه و حضورتان ممنون.

  5. باران says:

    سلام مهربون.
    بابته اطلاعاته عمیق و مفیدتون ممنون.
    گاهی وقتا از روی علاقه ای که هنوز جاشو به نفرت نداده میبخشی و ایکاش یکی براش خبر ببره,نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

    پاسخ: سلام عزیزم. خواهش می کنم. ممنون از توجهت.
    در کتاب مسافر، اندی اندروز می نویسد بخشش برای به دست آوردن پاداش نیست؛ بخشش هدیه ای مسلم است. در واقع هنگامی که می بخشیم به خودمان هدیه می دهیم.
    صحبت از علاقه ای کردی که هنوز جاشو به نفرت نداده. منظور از بخشش از بین بردن همان نفرت است. اگر در خانواده اشتباهی از طرف مقابل سر زده که مستلزم بخشش تو هست ، مسلماً باید سعی کنی ببخشی و مطمئناً از رفتارت متوجه خواهد شد. در مورد شما تصورم این است شخص مقابل از دوستان است. اگر من به جای شما بودم می بخشیدم ولی آن شخص را فراموش می کردم پس نیازی هم به پیغامی برایش نبود.
    امیدوارم تصمیم درستی بگیری. شاد باشی.

  6. باران says:

    سلام عزیز مهربون.
    مرسی که جواب دادید.
    آره یه دوست که خیلی عزیزه…………..امیدوارم هم شما شاد باشید و هم او.بازم مرسی

    پاسخ: وقتت به خیر عزیزم. ممنون از شما و توجهتون. مواظب خودت باش.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *