بیچاره آنها که رویا ندارند،

بیچاره تر آنها که فقط رویا دارند.

تا یه جایی میشه فقط با رویا زندگی کرد. از یه جایی به بعد اگه نیفتید در مسیر رفتن به سمتشان، کم کم تبدیل به کابوس می شوند. شاید هم فراموش شوند…

در این میان یه عده هستند که برای رویاهاشون تلاش

می کنند، آنها خوشبختند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *