صدامو میشنوی از اینجـا؟ یا باید بلند تر صدات کنم؟

خدایی که این بار حال نکردی هوایم را داشته باشی.همیشه این تویی که ازم حالم را پرسیدی , هوایم را داشته ای.

گاهی خوشحال می شوم و ذوق می کنم که اینهمه فرصت جبران می گذاری.

سر راهِ من که هی بازیگوشی و سربه هوایی می کنم.

اشتباه نکن می دانم هستی و من باور بودنت را گاهی فراموش می کنم.

کاش قدر خوبی هایت را بدانم. به نقطه ای در زندگی م رسیده ام

که هی پشت هم می گویم:خدای دلخوشی های کوچک؛ برای خاطر همه ی این روزها، حتی استرس هایش ممنونم. شما محشرید خدا جانم.

من و شما رفاقتمان بیشتر از اینها می ارزد. البته من تشنه ی روزهای بهترم و سیری ناپذیر.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>