انسانها بر پایه ی واقعیت زندگی نمی کنند بلکه ترجیح می دهند درکشان را بر واقعیت بنا سازند.

دارما آن را نگرش شخصی می نامید و در واقع، بر طبق اینکه چطور شخصی از آن برای دیدن دنیا استفاده کند، می تواند هدیه یا نفرین باشد. دارما هر روز نقش این هدیه ها  و نفرین ها را مشاهده  می کرد. به عنوان مثال،وقتی باران می بارید بعضی از انسانها به خاطر خیس شدن غرغر می کردند و در عوض تعدادی دیگر، برای باغچه و گل هایشان که به آب نیاز داشت، شکرگزار می شدند.

همچنین دارما می دانست افراد به چالش های مختلف پاسخ  متفاوتی می دهند. بعضی ها دیدن نتایج مثبت را انتخاب می کنند و بعضی ها  نتایج منفی را. دارما معتقد بود از آنجا که معمولاً نتایج هنوز ناشناخته است، این عکس العمل ها جالب است.

بذرهای موفقیت: یافتن هدف و شادی در زندگی و کار؛ جان گوردون، فیروزه مهرزاد، نشر لیوسا

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>